سایت تخصصی بازی های کامپیوتری

نقد و بررسی بازی برون اوت

بالاخره حالت گشت و گذار آزادانه در دنیای مجازی که دیگر دارد همه گیر میشود، در این سری بازی نیز رخنه کرد. این سری بازی که تا کنون به سبک مسابقات منظم و ترتیب داده شده انجام میشد، حالا اسانسی از ایده متداول در بازیهای سبک رانندگی به خود گرفته است و انصافاً این کار با دقت و به خوبی انجام شده است. سازندگان توانسته اند با حفظ سبک منحصر به فرد بازی، روح تازه ای به آن ببخشند و با طراحی مناسب محیط و پتانسیل بالای آن برای صورت گرفتن اتفاقات جذاب و دیدنی هیجان بازی بیش از پیش تقویت شده است. گزینه مهم و جالب توجه بازی همانطور که از اسم آن پیداست، خود شهر Paradise است. طراحی دقیق این شهر که مشخصاً زحمت بسیاری نیز برای آن کشیده شده است تمامی نیازهای بازی را برطرف نموده است. در ابتدا شهر Paradise یک زمین مساعد برای انجام مسابقات به نظر میرسد، اما خیابانها و مسیرهای مسابقه جذاب، شروع بازی است. همانطور که شما در بازی پیشروی میکنید، مکرراً به بازی خیابانها، جاده ها، میانبرها، مناطق پر مخاطره و ... اضافه میشوند. اگر دقت کرده باشید در بازیهای این چنینی معمولاً بسیاری از اتفاقات قابل حدس زدن میباشند. به عنوان مثال در تقاطعها میتوان تعداد و نحوه ورود ماشینها به تقاطع را حدس زد و یا اکثراً ترافیک شهر یک الگوریتم خاصی دارد که با تکرار زیاد برای شما آشنا به نظر میرسد. اما اینجا اینگونه نیست. سازندگان تا حد امکان سعی کرده اند از تکرار بپرهیزند و یک محیط کاملاً طبیعی و غیر قابل پیش بینی طراحی کنند و این عمل به هیجان یک بازی اینچنینی کمک بسیار بزرگی میکند. بازی به گونه ای است که شما حتی با تکرار بسیار زیاد باز هم گزینه هایی برای کشف کردن یا حوادثی برای غافلگیر شدن دارید. البته اگر از طرفداران پر و پا قرص شماره های قبل باشید، شاید ابتدا اندکی گیج شوید و یا از سبک جدید لذت کافی را نبرید ولی خوشبختانه سیستم تمرینی ابتدای بازی شما را کاملاً با شرایط جدید هماهنگ میکند و طبیعتاً مشکلی وجود نخواهد داشت. در این بازی که معمولاً شکست در انجام مسابقات بسیار اتفاق می افتد شاید تکرار یک مرحله خاص برای گذشتن از آن بسیار خسته کننده بوده و انگیزه گیمر را از بین ببرد، ولی خوشبختانه در این بازی به حقوق گیمر احترام گذاشته شده است و شما مجبور نیستید دقیقاً آنچه تعیین شده را انجام دهید. توضیح اینکه شما در مراحل بازی مثالاً وقتی در انجام یک مسابقه شکست میخورید، بازی مرحله مذکور را رد کرده و شما را در ابتدای مرحله بعد قرار میدهد. البته لازم نیست نگران انجام آن مرحله باشید، چرا که بعد از اتمام مراحل میتوانید برای کسب مهارت بیشتر هر کدام را به دلخواه انجام دهید. میتوان گفت بازی حال و هوایی شبیه به NFS: Carbon پیدا کرده است و همانند آن در هنگامی که حوصله مسابقه دادن ندارید، میتوانید به موارد متفرقه از جمله ایجاد حوادث دیدنی و یا کسب امتیاز و ماشین جدید به وسیله مسابقات کوچک بپردازید. برای مسابقه دادن در مسیرهای اصلی دو حالت مسابقه وجود دارد، یکی به صورت Time Trial ( بر اساس مدت زمان ) و دیگری به صورت Showtime میباشند. حتماً با حالت اول آشنایی دارید: یک مسیر به شما داده میشود و شما باید طی کمترین زمان آن را به پایان برسانید. حالت دوم نیز شبیه به همان حالت معروف Crash Mode در شماره های قبل است: ایجاد تصادفات ناگوار و هرچه صحنه ناگوارتر، امتیاز شما بیشتر !

شاید از دید عقل این قضیه که شما با تبحری خاص یک تصادف مهلک صورت دهید و پس از آن با زدن یک دکمه ماشین خود را مثل روز اول تحویل بگیرید، سرگرمی پوچی به نظر برسد، ولی باید گفت که این حالت بازی همانقدر که پوچ به نظر میرسد، به همان اندازه سرگرم کننده است. لازم به ذکر است که در این شماره ترافیک جاده ها بسیار طبیعی شده است و مانند شماره های قبل با چندین حالت یکنواخت از ترافیک روبرو نیستید. قسمت شبکه بازی بسیار جالب است و شما به سادگی و سرعت وارد آن شده و میتوانید به یکی از Server ها وارد شده و یا خود یک Server تشکیل دهید. کسی که Server را ایجاد میکند (Host) میتواند تمامی تنظیمات را به دلخواه ایجاد کند. جالب اینجاست که در حالتی که چند شرکت کننده در یک Server مسابقه میدهند، پس از مسابقه نیز شهر Paradise مانند یک لابی (Lobby ) عمل میکند و شرکت کنندگان میتوانند در شهر بچرخند و به دلخواه گزینه های موجود در نقشه را انجام دهند. وقتی شما Host هستید میتوانید تمامی تنظیمات مربوط به مسابقات اعم از محل شروع و پایان و نیز مسیرها را تعیین کنید. در حالت شبکه اصلاً نگران تمام شده Challenge ها نباشید، چرا که (( صدها )) مسابقه از این نوع در انتظار شماست. نکته جالبی که در حالت شبکه وجود دارد، این است که با وجود Playstation Eye یا Xbox Live Version Camera میتوانید چهره رقیب خود را ببینید و هنگامی که شرکت کننده ای بر اساس حادثه ای از دور مسابقه خارج میشود، دوربین یک عکس از چهره عصبانی او میگیرد (!) در رابطه با گرافیک بازی، انتظارها بر آورده میشود و با وجود افکتهای زیبای گزافیکی و نیز سرعت بسیار بالای تصاویر، خللی در تعداد فریم بازی ایجاد نمیشود و همچنان تعداد فریم بالا است و همچنین تصادفات و خرابیها بسیار چشمگیر هستند. چیزی که بازی را مصنوعی جلوه میدهد عدم وجود راننده در ماشینها میباشد. البته این مطلب واضح است که سازندگان با قرار دادن راننده در ماشینها باید صحنه های فجیعی مانند مت**** شدن راننده و یا پرتاب شدن دست و پا به اطراف و خون و خونریزی طراحی میکردند و چون هدف پایین بودن حداقل سن بازی (12 سال) است، از این موضوع صرف نظر شده است و قرار دادن راننده در ماشین بدون صدمه دیدن تاثیر بدتری روی بازی میگذاشت. در رابطه با گرافیک تفاوت چندانی میان دو نسخه XBOX360 و PS3 وجود ندارد و تنها نسخه PS3 دارای اندکی گرافیک واضح تری است. بهتر است بازی را روی تلویزیون HD امتحان کنید، در غیر این صورت در خواندن Minimap بازی (نقشه کوچک راهنما) دجار مشکل میشوید. در رابطه با صداگذاری بازی باید بیان کرد که افکتهای صوتی بسیار گیرا و واقعی طراحی شده اند ولی متاسفانه موزیک متن بازی و همچنین صدای گویندگان چنگی به دل نمیزند.

منبع : bm2